Biervliet
In 1183 werd Biervliet reeds als stad vernoemd. Ten gevolge van diverse overstromingen werd het zogoed als een eiland. Pas in de 17de eeuw werd het weer met het land verbonden door inpoldering en werd landbouw er een belangrijke activiteit. Op de Markt tref je het standbeeld van de belangrijkste figuur uit de geschiedenis van Biervliet aan: Willem Beukelszoon, die in 1397 het haringkaken bedacht, een speciale manier om de vis schoon te maken. Bij het kaken worden met een speciaal mesje de kieuween en de ingewanden van de haring verwijderd, op de alvleesklier na. De enzymen van de alvleeskier laten de haring 'rijpen'.
Auteur: Lannoo
Meer informatie
Dorp

Bresko de Robotvis
In de haven van Breskens woont Bresko. Bresko is een robotvis. Vanaf zijn ligplaats op de Kaai duikt hij geregeld het water in om het stoere vissersdorp en de omgeving te ontdekken. Op zijn blog doet hij verslag van zijn avonturen. Bresko is 5 meter lang en 2 meter hoog. Hij kan radiografisch worden bestuurd en de toeschouwers vermaken door te klappen met zijn staart, water te spuiten en te 'knipogen'. Het ontwerp is gemaakt door kunstenaar Albert Kramer. Met de robotvis wordt aandacht gevraagd voor de bijzondere onderwaterwereld van Breskens.
Auteur: Ontdek de Zwinregio
Meer informatie
Toeristische attractie

fort Sint-Filips
In een scherpe binnenbocht van de Schelde, vier kilometer ten noorden van de Antwerpse binnenstad, ligt Fort Sint-Filips. Alexander Farnese, de hertog van Parma, bouwde het in 1584 samen met Fort Sint-Marie tijdens de belegering van Antwerpen. Met die twee 'tegenforten' wilde hij de stad afsnijden van de Staatse forten Lillo en Liefkenshoek. Tussen beide forten bouwde hij ook zijn indrukwekkende schipbrug. Na de val van Antwerpen bleef Fort Sint-Filips van groot militair belang, om tegenwicht te bieden aan Lillo en Liefkenshoek.
Auteur: Ontdek de Zwinregio
Meer informatie
Burcht

Omer Gielliet - Landingsmonument van de Salzburgers
Eikenhout ongeveer 5.000 jaar oud, zogenaamd kienhout. Inclusief palen 117 x 161 x 32 cm. In eerste instantie ging het initiatief om een in 1973 geplaatst en in 1996 verloren gegaan monument te vervangen uit van J.H. van der Meulen-van de Sluis. Dit initiatief werd overgenomen door de Stichting Monumentenbehoud Groede. De huidige sculptuur werd onthuld op 14 september 2002 in aanwezigheid van de aartsbisschop van Salzburg. Het vervangt het beeld, eveneens van de hand van Omer Gielliet, dat op 10 maart 1973 werd onthuld door burgemeester A. Schipper van Oostburg en de heer Th. Fafié, voorzitter van de Stichting bestudering geschiedenis Salzburger emigranten in Nederland. www.beeldeninbeeld.eu
Auteur: Beelden in Beeld
Kunst

Tiendepaal
Eén van de drie bewaarde paalstenen in Sint-Margriete op de grenslijn van de tiendrechten van de Sint-Baafsabdij en van het kapittel van Doornik. In de streek werden reeds in de 13de eeuw tiendgebieden afgebakend door de abdij van Sint-Baafs, door de Sint-Pietersabdij en door het kapittel van Doornik, namelijk kort na de afbakening van de parochiegrenzen in 1244 en 1249. De zuidwest-noordoost gerichte grens tussen de tienden van Sint-Baafs, Sint-Pieters en het kapittel van Doornik, tevens de parochiegrens tussen Sint-Jan-in-Eremo en de verdwenen parochie van Roeselare (nu Sint-Margriete), vormde later de gemeentegrens tussen Sint-Margriete en Sint-Jan-in-Eremo. In 1482 werden door de Sint-Baafsabdij vier palen geplaatst op de reeds in 1244 getrokken grens, één ervan is nu nog bewaard in de Sint-Margrietestraat. De paalsteen in Sint-Livinuspolder werd geplaatst in 1654 op de plaats waar ook in 1482 een paal geplaatst werd, naar aanleiding van het plaatsen van nieuwe grenspalen na de indijking van verschillende kleine polders in 1652 die het ontstaan gaven aan de Generale Vrije Polder. De paal is ook opgetekend op figuratieve kaarten uit de 18de eeuw, bijvoorbeeld een kaart van 1710 in het kerkarchief van Sint-Margriete en een kaart van de Jeronimuspolder in Waterland, waar vier paalstenen het tiendgebied van het Sint-Baafskapittel aangeven in 1736. De betreffende zandstenen paal is in totaal circa 1m50 hoog en is vrij goed bewaard gebleven. Hij is recent nog gereinigd in 1992-1996 en 2003. Bij het herplaatsten moet de paal evenwel gedraaid geweest zijn. Oorspronkelijk bevond het tiendgebied van Sint-Baafs zich ten noorden van de grens en dit van Doornik ten zuiden ervan. Thans staat op de zuidoostzijde van het kopstuk, de straatkant, de inscriptie SB, een andere zijde (noordoost) is door een verticale lijn in twee gedeeld met links de letters SB en rechts “Dor/nick”, aan de noordwestzijde leest men eveneens “Dor/nick” rechts van een verticale lijn. Beschermd als monument bij ministerieel besluit van 03.06.2005.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Grens

Molenkreek
De Molenkreek is een smalle, langgerekte plas met een verscheidenheid aan biotopen. Als je wat rondspeurt, moet je kluten, kieviten of blauwborstjes kunnen ontdekken in de omgeving van deze kreek.
Auteur: Lannoo
Rivier

Nieuwstraat
Was Reynaert hier? Reynaert ging samen met zijn neef Isegrim op bedevaart naar Elmare. Dat lezen we in het beroemde dierenepos, wellicht geschreven rond 1260 door ene 'Willem, die Madoc maecte'. Zeker is dat in 1411 de priorij van Elmare gesticht werd, die afhankelijk was van de Gentse Sint-Pietersabdij. Ze lag wellicht aan de zuidelijke kant van de Jeronimuspolderdijk, in het verlengde van de huidige Nieuwstraat in Waterland-Oudeman.
Auteur: Lannoo
Legende

Visserijmuseum
The museum "Visserijmuseum" is located in Sluis.
Auteur: erasras
Museum

Kerk van Waterland-Oudeman
De huidige parochiekerk van Waterland-Oudeman dateert van 1672 en bevat nog kerkmeubilair uit de 17de en 18de eeuw. Haar voorgangers gingen niet alleen verloren door overstromingen, maar ook tijdens godsdiensttwisten. Tybeert, de kater, wacht bij de kerk, loerend naar enkele kleine muisjes.
Auteur: Fluppe
Kerk

IJzendijke - Het Bolwerk, museum voor de Staats-Spaanse linies (NL)
Van Maurits tot Napoleon
West-Zeeuws-Vlaanderen met zijn mooie, aantrekkelijke landschap is een rustige streek. Het lijkt alsof het altijd zo geweest is. Schijn bedriegt, want in de loop van de tijd zijn er vele oorlogen gevoerd en vele gevechten geleverd. Eeuwenlang was de streek een twistappel tussen grootmachten in het noorden en het zuiden. West-Zeeuws-Vlaanderen kent dan ook een gewelddadig verleden.
Roerig verleden
Om zich tegen deze militaire agressie te beschermen zijn van de Romeinse tijd tot de 20ste eeuw vele verdedigingswerken opgericht. De belangrijkste vestingen, schansen en forten dateren uit de 17de en 18de eeuw. Hun doel was de verdediging van de grens. Zij zijn in samenhang met elkaar - in linies aangelegd door Staatse (Nederlandse) en Spaanse troepen. Daarom staan zij bekend als de Staats-Spaanse linies. Dé plaats om meer over het roerige verleden en rijke militaire erfgoed te weten te komen, is museum Het Bolwerk te IJzendijke. Daar beleeft u opnieuw de strijd die de streek zo lang geteisterd heeft.
Landschap in verdediging
De verdedigingswerken van de Staats-Spaanse linies zijn niet iets van een ver verleden. In het landschap van vandaag zijn ze nog steeds te zien. Aan beide kanten van de grens in Oost-, West- en Zeeuws-Vlaanderen zijn meer dan 200 verdedigingswerken opgericht. Er is waarschijnlijk geen andere streek in Europa met zo’n grote dichtheid aan fortificaties. Een groot aantal is sindsdien afgebroken en geslecht, maar tientallen zijn nog steeds zichtbaar. Zij zijn mede bepalend voor het karakter van het landschap van de streek. De verdedigingswerken zijn in gebruik geweest tussen ongeveer 1600 en 1800.
Het Bolwerk
Het Bolwerk, museum voor de Staat-Spaanse Linies neemt u aan de hand van vele maquettes, foto’s, tekeningen, kaarten en voorwerpen mee terug naar de tijd van Maurits tot Napoleon. Het museum laat het soldatenleven van toen zien. Met welke wapens er werd gevochten en hoe het er bij de belegering van een stad aan toe ging. Een veteraan vertelt zijn bewogen leven. Waarom werden forten aangelegd en hoe ging dat eigenlijk? Welke invloed heeft de grens op de aanleg van fortificaties gehad en wat is een grens eigenlijk?
In het museum kunt u een 17de-eeuws stripverhaal bekijken. Een boeiende film laat de ontwikkeling en de gevolgen van de Staats-Spaanse linies zien. Jongeren (en ouderen) kunnen met lego een fort bouwen. In de tuin ervaart u wat een gevaar een regiment piekeniers uitstraalde. U kunt zich in het museum omkleden als een trotse 17de-eeuwer. En bij een wandschildering met gedekte tafel kunt u zich op de foto laten vereeuwigen als een tijdgenoot van Maurits, Rembrandt en De Ruijter. Museum Het Bolwerk is dus meer dan een bezoek waard!
Ontdek en beleef IJzendijke op unieke wijze met de Storyteller!
Al wandelend kunt u aan de hand van geluids -en videofragmenten de historie proeven van IJzendijke. De GPS-gestuurde gids leidt u langs alle bijzondere historische plekjes. Vraag naar de mogelijkheden aan de suppoosten van Het Bolwerk.
Adres
Het Bolwerk, museum voor de Staats-Spaanse Linies
4515 BB IJzendijke, Nederland
museuminfo@zeelandnet.nl
Praktische gegevens (openingsuren, toegangsprijzen) op:
https://www.museumhetbolwerk.nl/
Groepen op aanvraag
Gids op aanvraag
Auteur: Ontdek de Zwinregio
Museum

Museum Het Bolwerk
Het Bolwerk is de naam van een museum, dat is gevestigd aan Markt 28 in de Zeeuwse stad IJzendijke, en dat betrekking heeft op de Staats-Spaanse Linies.
Ook de militaire geschiedenis vóór en ná de Tachtigjarige Oorlog en de daaropvolgende Spaanse Successieoorlog en Oostenrijkse Successieoorlog wordt verduidelijkt aan de hand van voorwerpen, kaarten, tekeningen en maquettes. Vanuit het museum kan een met audio begeleide rondwandeling door het stadje IJzendijke en de daar aanwezige vestingwerken worden gemaakt.
In het museum worden ook wisselende tentoonstellingen ingericht.
Auteur: Bomoto
Museum

Jonkvrouw- of Jufferschans
De Jonkvrouwschans of Jufferschans was de meest oostelijke schans van de Passageule-Linie. Ze bevond zich in de buurtschap Ponte, iets ten noorden van de Passageule, op 800 m ten zuiden van de kom van IJzendijke.
De schans werd aangelegd in 1604 door de Staatsen, nadat deze het gebied hadden veroverd. Doel van deze schans was om de vesting IJzendijke te beschermen tegen Spaanse invallen. Menno van Coehoorn en Simon Stevin waren de ontwerpers van deze schans.
De schans is vernoemd naar het Jonkvrouwengat, een voormalige zeegeul en vaarweg, die zich ten oosten van IJzendijke bevond.
In 1913 werd hier een villa in Italiaanse stijl gebouwd met de naam: Jufferschans. Sinds 1976 was deze villa verlaten en aan het verval prijsgegeven. In december 2012 werd de villa uiteindelijk gesloopt.
Auteur: Bomoto
Historische plaats

De Blikken
De Blikken is een vogelrijk gebied met een unieke structuur van watertjes: slingerende kreekjes en oude drainageslootjes doorsnijden het gebied. Het heeft deze vormen te danken aan een historische gebeurtenis. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog is het gebied bewust onder water gezet om de vijand op afstand te houden. Door de eb- en vloedbeweging ontstond een reliëfrijk landschap, doorsneden met kreken. Na de vrede van Munster in 1648 werd het gebied geleidelijk weer in cultuur gebracht. Halverwege de jaren negentig is de Blikken een natuurgebied geworden
Auteur: Mijn Lievelingsplek
Natuurgebied

Molen "De Witte Juffer" IJzendijke
Vroeger had IJzendijke drie molens. Enkel De Witte Juffer is overgebleven. De oude stellingmolen met Vlaamse kap was oorspronkelijk een grondzeiler. De molen is in 1841 gebouwd en tijdens de Tweede Wereldoorlog verwoest. De restauratie in 1965 bracht de hoge ronde stenen bovenkruier weer in zijn oorspronkelijke staat. 's Avonds is de molen prachtig verlicht.
Meer info: De Witte Juffer
Auteur: Gastvrij Zeeuws-Vlaanderen
Windmolen (Oud)

De Verdronken Zwarte Polder
Het strand bij Nieuwvliet wordt ongeveer halverwege onderbroken door een 55 ha groot natuurgebied: de Verdronken Zwarte Polder. Een hoog opgewassen schor met een opening in de met struweel begroeide duinenrij. Daardoor dringt een kreek binnen en zorgt ervoor dat het een gebied is met zowel zoute als zoete elementen.
De Verdronken Zwarte Polder heeft het allemaal: een cultuurhistorisch verhaal, verschillende landschapstypes, zoals slikken, schorren en duinen en een grote diversiteit aan planten en dieren. Wie zoekt naar afwisseling, moet dit gebied bezoeken. Wil je weten waar de naam vandaan komt? Het gebied is letterlijk een verdronken polder. In 1623 was de Zwarte Polder aangelegd. Deze polder overstroomde in 1802. Hier heeft het gebied de naam: Verdronken Zwarte Polder aan te danken.
De schorren zijn ontstaan door in- en uitstromende zeewater. Dit heeft gezorgd voor geulen in de voormalige akkers en er werd klei en slib afgezet. Hier is een schor ontstaan. De wind zorgde ervoor dat de restanten van de dijk overstoven werden door zand. Zo zijn de duinen aan de zeezijde ontstaan.
Via de slufter, de opening in de duinenrij, komt de zee nog steeds het gebied binnen. Vele kubieke meters zand stromen het gebied in. Het schor hoogt hierdoor in snel tempo op. Dit zorgt ervoor dat het gebied nog zelden volledig overstroomt. Een geleidelijke verzoeting van het gebied is het gevolg.
Auteur: Gastvrij Zeeuws-Vlaanderen
Natuurgebied

Grote Kerk
Van welke kant je Groede ook nadert, al van ver zie je de toren van de Grote Kerk Groede. Kom binnen, luister naar het verhaal van die toren en dwaal door de eeuwenoude kerkzaal. Filmpjes tonen verhalen van toen, nu en de toekomst. Het gebouw is ook een plek van exposities en concerten. Zo komen verleden en heden hier prachtig samen.
Meer info: Grote Kerk Groede
Auteur: Gastvrij Zeeuws-Vlaanderen
Kerk

Ijzendijke
Als je aan komt rijden, zie je van ver al de stellingmolen uit 1841 en de Nederlandse Hervormde kerk uit 1612. Het oorspronkelijke IJzendijke [Iezendieke] in West-Zeeuws-Vlaanderen werd ruim vijfhonderd jaar geleden verzwolgen door de zee. Dankzij de Spaande hertog van Parma herrees, enkele kilometers verderop, de plaats in de vorm van een verdedigingsbolwerk.
Prins Maurits
In 1604, tijdens de Tachtigjarige Oorlog, verdreef Prins Maurits de Spanjaarden uit ‘hun’ fort Ysendijck en liet meteen de verdedigingswerken herstellen. Vandaag de dag vind je Prins Maurits op de sfeervolle Markt. Zittend achter een schaakbord, denkend aan de volgende strategische zet.
Dorp

Groede
Pittoresk en schilderachtig
De toren van de Grote Kerk Groede is al van ver te zien. De kerk staat op een Vlaams aandoend marktplein met rondom schilderachtige geveltjes. Het pittoreske Groede [De Hroe] in West Zeeuws-Vlaanderen staat bekend om zijn paptaarten. Een lekkernij die verwijst naar de vroegere traditie om na het betalen van de jaarlijkse pacht op 1 oktober samen paptaarten te eten.
Staatsman en bekend dichter Jacob Cats (1577-1660) had veel invloed op het landschap van Groede. Vooral bij het het inpolderen en bedijken van de grond rondom Groede. Je kunt van dit unieke en historische landschap genieten tijdens de wandelroute: Droge voeten door Jacob Cats.
Dorp

Jacob Cats
Jacob Cats, geboren in 1577, was politicus, advocaat en dichter. In 1603 kwam hij naar Middelburg waar hij vooral geschillen in de scheepvaart onder zijn hoede kreeg en ook stadsadvocaat werd. Tijdens het twaalfjarig bestand in de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648) kreeg hij steeds minder werk. Eind 1612 komt hij naar West Zeeuws-Vlaanderen en koopt er voor een zeer geringe prijs ondergelopen landbouwgrond en boerderijen op. In 1613 wordt er door Jacob en zijn broer Cornelis 2015 hectare ingepolderd.
Standbeeld

Nieuwvliet
Familiebadplaats
Wie Nieuwvliet [Sinte Pier] bezoekt, kan eigenlijk kiezen uit twee dorpen: Nieuwvliet-Bad aan de kust of het meer landinwaarts gelegen Nieuwvliet-Dorp.
Nieuwvliet-Bad
Nieuwvliet-Bad is vooral populair bij families. Het ligt direct aan één van de mooiste en schoonste stranden van Nederland. Het strand is heerlijk breed, waardoor bij eb veel ondiepe poelen ontstaan. Ideaal voor kleine kinderen om in te spelen!
Nieuwvliet-Dorp
Ga in Nieuwvliet-Dorp zeker eens een kijkje nemen bij de molen. Het koren wordt tegenwoordig door vrijwillige molenaars gemalen. In de molen van Nieuwvliet-Dorp kun je terecht voor biologisch volkoren tarwemeel en spelt.
Powerkiten bij Nieuwvliet
Het brede strand van Nieuwvliet-Bad is een ideale plek om deze sport te beoefenen. Bij deze sport speelt de deelnemer met een soort parachuteachtige vlieger. Dat kan op het strand of op het water vanaf een surfplank. Vanzelfsprekend maken de deelnemers hierbij sensationele sprongen.

Schoondijke
Hoewel het belang van de landbouw in Schoondijke [Schwôndieke] is afgenomen, is het agrarische karakter in en rondom Schoondijke nog duidelijk aanwezig. In het West-Zeeuws-Vlaamse dorp komt de landbouwsfeer in de vorm van beelden terug, zoals Het Paard, De Zaaier en Het wassende graan. Het kunstwerk Landarbeiders van Jan Haas heeft op het vernieuwde Dorpsplein een prominente plek gekregen. De Hulster molen is iedere zaterdag geopend voor bezichtiging. Je kunt er ook terecht voor vers gemalen meel.
Meer info: Schoondijke

De paalridders van Zeeland
De Westkapelse zeedijk op Walcheren kreeg de primeur van een nieuwe soort dijkversterking: golfbrekers met aan weerszijden palen.
Keize Karel V is in 1540  nog speciaal naar de spectaculaire werken komen kijken.
Een stenen golfbreker met palen wordt een paalhoofd genoemd. De palen, gemaakt uit Europese eik zijn 3,5 tot 4,5 meter lang en hebben een doorsnede van 20 cm.
Zeeland telt ongeveer tweehonderd paalhoofden. Veertig daarvan bevinden zich aan de 12 km lange Zeeuws-Vlaamse kust. Ze zijn cultureel erfgoed.
Auteur: Willem Vandenameele
Constructie/bouwwerk

Vuurtoren Breskens
In 1865 eiste België dat de Schelde zowel overdag als 's nachts bevaarbaar zou zijn wegens de toenemende drukte. Dit Belgisch voorstel omvatte veel: lichtschepen, vuurtorens, bakens en boeien.
Deze vuurtoren moest vooral de Wielingen bebakenen. Samen met een ander vuurtorentje, het zogenaamde Lage Licht van Nieuwe Sluis, vormde hij een wit geleidelicht. Dit Lage Licht staat nu monumentaal op het Spuiplein te Breskens.
Het was de periode waarin gietijzer zijn opmars maakte. Een gietijzeren constructie had zo zijn voordelen: de bouwtijd was aanmerkelijk korter. (1 jaar tegenover 3 jaar voor een stenen vuurtoren) en de kosten waren aanzienlijk minder (1/3 van de prijs van een stenen constructie). Naar schatting werd 3000 kg ijzercement gebruikt voor de vuurtoren van Breskens.
Voor de lantaarnkoepel en de ondersteuning van de optiek gebruikte men geen gietijzer maar brons of messing. Deze materialen waren beter bestand tegen de wisselende invloed van enerzijds de koude en zoute buitenomgeving en anderzijds de hitte van de lampen.
De vuurtoren kan op bepaalde tijden bezocht en beklommen worden.
Auteur: Willem Vandenameele
Vuurtoren

Getijdenduiker Groede
De getijdenduiker is een sterk staaltje waterbeheersing. Het zeewater wordt hier gecontroleerd naar binnen en weer naar buiten gelaten.
In de getijdenduiker zitten vier betonnen kokers. Drie kokers laten twee keer per dag het zeewater in en uit het natuurgebied achter de dijk. Een vierde koker staat via het gemaal in verbinding met het polderwater. Deze sluist het overtollige water vanuit de sloten naar de Westerschelde.
De dijken langs de West-Zeeuws-Vlaamse kust zijn sinds het begin van deze eeuw sterker gemaakt. De kust is nu bestand tegen de gevolgen van zeespiegelstijging en voldoet aan de nieuwste criteria op het gebied van overstromingsveiligheid.
Auteur: Willem Vandenameele
Watermolen

Sophiapolder
De Sophiapolder is een waar vogelparadijs. Duizenden vogels komen naar dit gebied. Broedvogels die hier ieder jaar terugkeren zijn onder andere de kokmeeuw, zwartkopmeeuw, kluut, kleine plevier, grutto en geoorde fuut. Maar niet alleen vogels floreren in het gebied. De Sophiapolder telt meer dan 200 plantensoorten. Het barst hier van de biodiversiteit. De Sophiapolder is niet vrij toegankelijk. Maar het is prachtig te overzien vanaf de Isabelladijk. Tegenover de belangrijkste vogeleilanden is een uitkijkvlonder gemaakt om het te overzien.
Natuurgebied

De Westerscheldedijk
In 1778, het jaar van de inpoldering van de Hoofdplaatpolder, lag de dijk en het toenmalige haventje een stuk noordelijker, eigenlijk in de Westerschelde. Diverse dijkdoorbraken zorgden ervoor dat de polder binnen 25 tot 30 jaar een flink deel van haar oppervlakte verloor. Hoofdplaat werd een dorp achter de dijk, dat nauwe verbonden was met het haventje. Het haventje zelf ging verloren bij de aanleg van de Westerscheldedijk begin jaren '70 van de vorige eeuw. De strekdam en de steiger "Tèntenolle" (het einde van de nolle) herinneren er aan. De informatieborden vertellen over de Hoofdplaatpolder en de Westerschelde. Door de verrekijker zie je soms zeehondjes op de "Plate" (grote zandbank).

't Klooster
De geschiedenis van 't Klooster kent een ware gedaanteverwisseling. Het begon als een nonnenklooster; een plek van afzondering, meditatie en inspiratie, dienstbaarheid, hard werken en veelvuldig kerken. Er werden naailessen gegeven, diende als basis van de wijkverpleging en er was een moestuin met boomgaard waar je de nonnen aan het werk zag. Later werd het klooster gebruikt als kleuterschool, de schooltandarts huisde er en nog later ging het van vetsmelterij tot kunstgalerie. Momenteel is het in handen van particulieren die het klooster in ere zullen houden.
Klooster

Elmare fruit -en wijngaard
De Elmare wijn- en fruitgaarden bevinden zich op het landgoed De Catharinahoeve. Deze vroegere boerenhoeve is ooit gesticht door de monniken van de abdijen in Gent op een oever van een zijarm van de Honte of Westerschelde. Op de kalkrijke oevergronden van deze vroegere Scheldedelta worden nu diverse druiven- en fruitrassen verbouwd, waarvan wijnen en sappen gemaakt worden die het predicaat 'excellent' verdienen.
Je kunt op het landgoed terecht voor een wandeling, picknick of een rondleiding. Tijdens de rondleiding krijg je meer te horen over het unieke verhaal van de hoeve en waarom het Zeeuws-Vlaamse land bij uitstek geschikt is om druiven te verbouwen. De wijnen op dit landgoed worden geproduceerd onder de naam Elmare (vroegere naam van de zeearm).
Op het landgoed is ook  Zorginstelling Juutsom gevestigd met als doel een goed tehuis bieden en/of een zinvolle dagbesteding met professionele begeleiding aan kinderen en (jong-) volwassenen met een verstandelijke beperking en/of gedragsstoornis. De deelnemers werken mee op de boerderij en helpen bij het verwerken van de vruchten.
De rode en rosé Elmare wijnen worden gemaakt van 2 soorten druiven: Rondo en Regent. Deze kunnen goed tegen ons klimaat en er worden diverse wijnen van gemaakt.
Naast wijn- en fruitgaarden vind je er ook allerlei dieren waaronder schapen en paarden. Rondom het terrein zijn wandelpaden annex ruiterpaden aangelegd. De paden zijn omzoomd met verschillende struiken; de bessen van deze struiken worden verwerkt in jam. Van de walnotenbomen die je op het terrein vindt wordt een heerlijke walnotenolie geperst.
Bezoekmogelijkheden: zie voor actuele informatie www.elmare.eu.
Voor contact : info@elmare.eu of telefonisch op +31 (0)85-1303260.
Wijngaard

De werkende mens scheppend in de golven der getijden - Breskens
Monument voor Drie Decennia Deltawerken is een herinnering aan de drie decennia deltawerken die plaatsvonden tussen 1960 en 1990.
Het geheel is een eerbetoon aan alle polderwerkers, die in het verleden en in het heden in weer en wind aan de zeeweringen in ons gebied gewerkt hebben en nog steeds werken.
Het monument bestaat uit 3 delen:
- Een terp in mozaïekvorm, gemaakt van natuursteen welke altijd gebruikt werden voor het maken van zeeweringen in West Zeeuws-Vlaanderen.
- De muur van beton met aan de zeezijde de contouren van een steenzetter van roestvrij staal, waaronder de geschreven spreuk: “de werkende mens, scheppend in de golven der tijden”.
- Aan de landzijde van het muurtje staan drie driehoeken, bestaande uit elk tien balkjes van roestvrij staal, voorstellend: drie decennia deltawerken.
Het monument is een ontwerp van Jaap Boekhout uit Breskens. Het werd onthuld op 7 september 1990 door H. Eversdijk, lid van de Tweede Kamer en Th.P. Cambier, oud-dijkgraaf van waterschap Het Vrije van Sluis.
Monument

Recreatienatuurgebied Groese polder - Groede
De afwisseling tussen speelattracties en de mooie natuur maken de Groese Polders een perfect natuurgebied voor een avontuurlijk familie-uitje.
Deze recreatienatuur heeft een spannende, kindvriendelijke inrichting met onder meer een trekvlot en vlonderpaden. Het zijn ware speelpolders dus!
In de Cletemspolder vind je een uitkijkpunt en een hangbrug. De Baanstpolder heeft leuke wandelroutes met een Broekboslabyrint en beleefplek “De Duinbelvedere”. Daarnaast is er een apart ruiterpad en fietspad. Iedereen kan er dus genieten van de mooie natuur.
Groese Polders is een vogelrijk gebied en rijk begroeid. De beplanting bestaat onder andere uit duindoorn, kardinaalmuts, watermunt en egelantier. De zeldzame zomertortel koert hier nog in de zomermaanden en de stiekeme goudvink zit in het struweel. Het gebied wordt jaarrond door runderen begraasd

RR26 bike102
Van Kerkplein, 9981 Sint-Margriete, België
Naar Kerkplein, 9981 Sint-Margriete, België
Routering Racefiets - mooiste