Biervliet
In 1183 werd Biervliet reeds als stad vernoemd. Ten gevolge van diverse overstromingen werd het zogoed als een eiland. Pas in de 17de eeuw werd het weer met het land verbonden door inpoldering en werd landbouw er een belangrijke activiteit. Op de Markt tref je het standbeeld van de belangrijkste figuur uit de geschiedenis van Biervliet aan: Willem Beukelszoon, die in 1397 het haringkaken bedacht, een speciale manier om de vis schoon te maken. Bij het kaken worden met een speciaal mesje de kieuween en de ingewanden van de haring verwijderd, op de alvleesklier na. De enzymen van de alvleeskier laten de haring 'rijpen'.
Auteur: Lannoo
Meer informatie
Dorp

Museum voor de Staats-Spaanse linies (NL)
Van Maurits tot Napoleon
West-Zeeuws-Vlaanderen met zijn mooie, aantrekkelijke landschap is een rustige streek. Het lijkt alsof het altijd zo geweest is. Schijn bedriegt, want in de loop van de tijd zijn er vele oorlogen gevoerd en vele gevechten geleverd. Eeuwenlang was de streek een twistappel tussen grootmachten in het noorden en het zuiden. West-Zeeuws-Vlaanderen kent dan ook een gewelddadig verleden.
Roerig verleden
Om zich tegen deze militaire agressie te beschermen zijn van de Romeinse tijd tot de 20ste eeuw vele verdedigingswerken opgericht. De belangrijkste vestingen, schansen en forten dateren uit de 17de en 18de eeuw. Hun doel was de verdediging van de grens. Zij zijn in samenhang met elkaar - in linies aangelegd door Staatse (Nederlandse) en Spaanse troepen. Daarom staan zij bekend als de Staats-Spaanse linies. DÚ plaats om meer over het roerige verleden en rijke militaire erfgoed te weten te komen, is museum Het Bolwerk te IJzendijke. Daar beleeft u opnieuw de strijd die de streek zo lang geteisterd heeft.
Landschap in verdediging
De verdedigingswerken van de Staats-Spaanse linies zijn niet iets van een ver verleden. In het landschap van vandaag zijn ze nog steeds te zien. Aan beide kanten van de grens in Oost-, West- en Zeeuws-Vlaanderen zijn meer dan 200 verdedigingswerken opgericht. Er is waarschijnlijk geen andere streek in Europa met zo?n grote dichtheid aan fortificaties. Een groot aantal is sindsdien afgebroken en geslecht, maar tientallen zijn nog steeds zichtbaar. Zij zijn mede bepalend voor het karakter van het landschap van de streek. De verdedigingswerken zijn in gebruik geweest tussen ongeveer 1600 en 1800.
Het Bolwerk
Het Bolwerk, museum voor de Staat-Spaanse Linies neemt u aan de hand van vele maquettes, foto?s, tekeningen, kaarten en voorwerpen mee terug naar de tijd van Maurits tot Napoleon. Het museum laat het soldatenleven van toen zien. Met welke wapens er werd gevochten en hoe het er bij de belegering van een stad aan toe ging. Een veteraan vertelt zijn bewogen leven. Waarom werden forten aangelegd en hoe ging dat eigenlijk? Welke invloed heeft de grens op de aanleg van fortificaties gehad en wat is een grens eigenlijk?
In het museum kunt u een 17de-eeuws stripverhaal bekijken. Een boeiende film laat de ontwikkeling en de gevolgen van de Staats-Spaanse linies zien. Jongeren (en ouderen) kunnen met lego een fort bouwen. In de tuin ervaart u wat een gevaar een regiment piekeniers uitstraalde. U kunt zich in het museum omkleden als een trotse 17de-eeuwer. En bij een wandschildering met gedekte tafel kunt u zich op de foto laten vereeuwigen als een tijdgenoot van Maurits, Rembrandt en De Ruijter. Museum Het Bolwerk is dus meer dan een bezoek waard!
Ontdek en beleef IJzendijke op unieke wijze met de Storyteller!
Al wandelend kunt u aan de hand van geluids -en videofragmenten de historie proeven van IJzendijke. De GPS-gestuurde gids leidt u langs alle bijzondere historische plekjes. Vraag naar de mogelijkheden aan de suppoosten van Het Bolwerk.
Adres
Het Bolwerk, museum voor de Staats-Spaanse Linies
4515 BB IJzendijke, Nederland
contact:
E: museuminfo@zeelandnet.nl
W: www.museumhetbolwerk.nl
Praktische gegevens zoals openingsuren en tarieven vind je op
https://www.museumhetbolwerk.nl/bezoekersinformatie
Auteur: Ontdek de Zwinregio
Meer informatie
Museum

Grote Gat Oostburg
Het Groote Gat is voor veel inwoners van Oostburg de favoriete plek. Een plek die ook dankzij vlonderbruggen en wandelpaden steeds meer toegankelijk wordt. Het Grote Gat omvat 83 ha kreek, vochtige en zilte graslanden, rietkragen en struweel. Het gebied is is een van de rijkste vindplaatsen in Nederland van het kruipend moerasscherm. Het Groote Gat is ook bekend om de zogenaamde groeiende stenen. Dit klinkt als een mysterie van Suske en Wiske en het is ook zeker een bijzonder fenomeen. Groeiende stenen zijn kalkafzettingen die door mosdiertjes worden veroorzaakt en in brak water voorkomen.
Auteur: Ontdek de Zwinregio
Meer informatie
Natuurgebied

fort Sint-Filips
In een scherpe binnenbocht van de Schelde, vier kilometer ten noorden van de Antwerpse binnenstad, ligt Fort Sint-Filips. Alexander Farnese, de hertog van Parma, bouwde het in 1584 samen met Fort Sint-Marie tijdens de belegering van Antwerpen. Met die twee 'tegenforten' wilde hij de stad afsnijden van de Staatse forten Lillo en Liefkenshoek. Tussen beide forten bouwde hij ook zijn indrukwekkende schipbrug. Na de val van Antwerpen bleef Fort Sint-Filips van groot militair belang, om tegenwicht te bieden aan Lillo en Liefkenshoek.
Auteur: Ontdek de Zwinregio
Burcht

IJzendijke
Het middeleeuwse dorpje IJzendijke verdween rond 1400 door stormvloeden. Ongeveer 2 km zuidwestelijker ontstond daarna een buurtschap op een hoger gelegen punt in het overstroomde gebied. In 1587 werd hier in opdracht van de Spaanse opperbevelhebber Alexander Farnese, de hertog van Parma een schans opgeworpen. Iets naar het westen bouwden de Spanjaarden nog de redoute Boerenverdriet.
Vesting

Mauritspolder
Auteur: lucgroosman
Polder

De Harmonie
De molen werd oorspronkelijk als stellingmolen gebouwd in 1842 en was ingericht als oliemolen. In 1882 werd de molen een meter verhoogd en ingericht als korenmolen. Drie jaar later werd de molen verder verbouwd en veranderd in een beltmolen. De molen is in 1985 en 1986 grondig gerestaureerd. Thans is de particuliere molen niet meer professioneel in bedrijf, maar de eigenaar/molenaar liet de molen zeer regelmatig draaien, totdat in de zomer van 2017 is vastgesteld dat de molen voorlopig niet draaivaardig is, omdat wiekenkruis en staart dringend onderhoud nodig hebben.
Auteur: Wikipedia
Windmolen

Molenkreek
De meest noordelijke kreek van het Meetjesland en een schilderachtig plekje om even te pauzeren. Het lage waterpeil trekt nu en dan steltlopers aan. Het gelijknamige vakantieverblijf is ideaal voor een weekendje weg.
Auteur: Routen
Natuurgebied

Sint-Margaretakerk
De actuele parochiekerk, toegewijd aan de Heilige Margareta, werd gebouwd in 1881 naar de plannen van de Gentse architect Edmond De Perre-Montigny van 1877. Dit is het vijfde kerkgebouw van dit polderdorpje op de grens met Zeeuws Vlaanderen, dat reeds in de eerste helft van de 13de eeuw vermeld werd. Het eerste kerkje stond in de buurt van het huidige Nederlandse Eiland en verdween met de grote overstromingen van 1375-76. Een tweede kerk verscheen na de herinpoldering en verdween opnieuw in de zogenaamde Sint-Elisabethvloed van 1404. Na de herindijking van de Sint-Kruispolder door Jan De Plaat in 1462 werd een nieuwe kerk gebouwd in 1470 die stand hield tot 1570. Een vierde kerkgebouw werd opgericht door de Gentse Sint-Baafsabdij in 1672 na lang verzet van de Staten Generaal van de Verenigde Provinciën en de definitieve scheiding. Deze kerk was gelokaliseerd midden het nog bestaande kerkhof ten oosten van de huidige kerk. Dit geoosterde kerkgebouw met vierkante westtoren werd wegens bouwvalligheid, met uitzondering van het koor, gesloopt in 1883. Het oude koor bleef tot 1971 als calvarieberg op het kerkhof bewaard.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kerk

Hoeve met losse bestanddelen
Mooi gelegen hoeve in de straatbocht en aan de Molenkreek, nog niet opgetekend in het landboek van 1714, wel opgetekend op de kaart van de Ferraris van 1771-1778. Erftoegang met oprit naar de hoevegebouwen, afgesloten door ijzeren hekken.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Tiendepaal
Eén van de drie bewaarde paalstenen in Sint-Margriete op de grenslijn van de tiendrechten van de Sint-Baafsabdij en van het kapittel van Doornik. In de streek werden reeds in de 13de eeuw tiendgebieden afgebakend door de abdij van Sint-Baafs, door de Sint-Pietersabdij en door het kapittel van Doornik, namelijk kort na de afbakening van de parochiegrenzen in 1244 en 1249. De zuidwest-noordoost gerichte grens tussen de tienden van Sint-Baafs, Sint-Pieters en het kapittel van Doornik, tevens de parochiegrens tussen Sint-Jan-in-Eremo en de verdwenen parochie van Roeselare (nu Sint-Margriete), vormde later de gemeentegrens tussen Sint-Margriete en Sint-Jan-in-Eremo. In 1482 werden door de Sint-Baafsabdij vier palen geplaatst op de reeds in 1244 getrokken grens, één ervan is nu nog bewaard in de Sint-Margrietestraat. De paalsteen in Sint-Livinuspolder werd geplaatst in 1654 op de plaats waar ook in 1482 een paal geplaatst werd, naar aanleiding van het plaatsen van nieuwe grenspalen na de indijking van verschillende kleine polders in 1652 die het ontstaan gaven aan de Generale Vrije Polder. De paal is ook opgetekend op figuratieve kaarten uit de 18de eeuw, bijvoorbeeld een kaart van 1710 in het kerkarchief van Sint-Margriete en een kaart van de Jeronimuspolder in Waterland, waar vier paalstenen het tiendgebied van het Sint-Baafskapittel aangeven in 1736. De betreffende zandstenen paal is in totaal circa 1m50 hoog en is vrij goed bewaard gebleven. Hij is recent nog gereinigd in 1992-1996 en 2003. Bij het herplaatsten moet de paal evenwel gedraaid geweest zijn. Oorspronkelijk bevond het tiendgebied van Sint-Baafs zich ten noorden van de grens en dit van Doornik ten zuiden ervan. Thans staat op de zuidoostzijde van het kopstuk, de straatkant, de inscriptie SB, een andere zijde (noordoost) is door een verticale lijn in twee gedeeld met links de letters SB en rechts “Dor/nick”, aan de noordwestzijde leest men eveneens “Dor/nick” rechts van een verticale lijn. Beschermd als monument bij ministerieel besluit van 03.06.2005.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Grens

Nummer Tien
Dit prachtig gerenoveerde historische dorp huis is gelegen in een van de meest noordoostelijke delen van het historische Meetjesland en biedt zijn bewoners alle comfort om te ontspannen en te genieten in deze rustige maar centrale plek voor elke culturele expeditie in de regio. N° 10 heeft 3 charmante tweepersoons slaapkamers en kan tot 8 personen comfortabel herbergen. Een private tuin met een adembenemend zomerterras, dat uitkijkt op de graslanden waar in de zomer tijd de koeien grazen, zal uw verblijf onvergetelijk maken. Alle kamers hebben opbergruimtes voor kleding of bagagerekken. Voor uw gemak is er ook een moderne en stijlvolle badkamer met een inloopdouche en twee toiletten. De binnenruimte biedt u alle moderne "kwaliteit van leven" benodigdheden: van een goed uitgeruste eigentijdse keuken, een lounge woonkamer, bibliotheek, televisie, media-entertainment tot breedband wifi en speelgoed voor uw kinderen, enz.; kortom, alles wat een jong gezin, een stel of een groep vrienden nodig zou kunnen hebben voor een onvergetelijke tijd. De tuin is een geweldige plek om te genieten van mooie momenten in de zon, yoga te doen, te spelen met uw kinderen of gewoon de zonsondergang te bekijken met een glas wijn. In de zomer zal er een grill beschikbaar zijn, zodat u ook uw eigen achtertuin zomer BBQ kunt organiseren.
Auteur: Nummer Tien
Vakantiewoning

Canadese Landing Monument Paulinapolder Biervliet
Het 'Landingsmonument' in Biervliet (gemeente Terneuzen) bestaat uit een gemetselde gedenkmuur van gele baksteen, waarop een bronzen reliëf is aangebracht van onder meer een esdoornblad en een buffel. Het geheel is geplaatst op een voetstuk van granieten blokken. In de voor- en achterzijde van het voetstuk is een bronzen plaquette gemetseld.
Auteur: worldwar2heritage
Monument

Sint-Margriete
Sint-Margriete werd in de loop der eeuwen herhaaldelijk geteisterd door overstromingen. Getuige daarvan is de parochiekerk: in 1375 werd de eerste kerk verzwolgen door de golven, de huidige is al de vijfde sindsdien. De naam van het dorp verwijst naar de heilige Margareta, dochter van een vooraanstaande heiden, die op 15-jarige leeftijd door haar vader werd vervolgd, gemarteld en vervolgens onthoofd.
Auteur: Lannoo
Dorp

Kerk van Waterland-Oudeman
De huidige parochiekerk van Waterland-Oudeman dateert van 1672 en bevat nog kerkmeubilair uit de 17de en 18de eeuw. Haar voorgangers gingen niet alleen verloren door overstromingen, maar ook tijdens godsdiensttwisten. Tybeert, de kater, wacht bij de kerk, loerend naar enkele kleine muisjes.
Auteur: Fluppe
Kerk

Nieuwstraat
Was Reynaert hier? Reynaert ging samen met zijn neef Isegrim op bedevaart naar Elmare. Dat lezen we in het beroemde dierenepos, wellicht geschreven rond 1260 door ene 'Willem, die Madoc maecte'. Zeker is dat in 1411 de priorij van Elmare gesticht werd, die afhankelijk was van de Gentse Sint-Pietersabdij. Ze lag wellicht aan de zuidelijke kant van de Jeronimuspolderdijk, in het verlengde van de huidige Nieuwstraat in Waterland-Oudeman.
Enkele jaren geleden begon Sint-Laureins met de uitwerking van het Reynaertverhaal onder de vorm van tien beelden die in de verschillende deelgemeenten geplaatst werden.
Auteur: Fluppe
Legende

Museum Het Bolwerk
Het Bolwerk is de naam van een museum, dat is gevestigd aan Markt 28 in de Zeeuwse stad IJzendijke, en dat betrekking heeft op de Staats-Spaanse Linies.
Ook de militaire geschiedenis vóór en ná de Tachtigjarige Oorlog en de daaropvolgende Spaanse Successieoorlog en Oostenrijkse Successieoorlog wordt verduidelijkt aan de hand van voorwerpen, kaarten, tekeningen en maquettes. Vanuit het museum kan een met audio begeleide rondwandeling door het stadje IJzendijke en de daar aanwezige vestingwerken worden gemaakt.
In het museum worden ook wisselende tentoonstellingen ingericht.
Auteur: Bomoto
Museum

Jonkvrouw- of Jufferschans
De Jonkvrouwschans of Jufferschans was de meest oostelijke schans van de Passageule-Linie. Ze bevond zich in de buurtschap Ponte, iets ten noorden van de Passageule, op 800 m ten zuiden van de kom van IJzendijke.
De schans werd aangelegd in 1604 door de Staatsen, nadat deze het gebied hadden veroverd. Doel van deze schans was om de vesting IJzendijke te beschermen tegen Spaanse invallen. Menno van Coehoorn en Simon Stevin waren de ontwerpers van deze schans.
De schans is vernoemd naar het Jonkvrouwengat, een voormalige zeegeul en vaarweg, die zich ten oosten van IJzendijke bevond.
In 1913 werd hier een villa in Italiaanse stijl gebouwd met de naam: Jufferschans. Sinds 1976 was deze villa verlaten en aan het verval prijsgegeven. In december 2012 werd de villa uiteindelijk gesloopt.
Auteur: Bomoto
Historische plaats

Sophiapolder
De Sophiapolder is een polder ten zuiden van Oostburg, behorende tot de Ottevaere en Van Dammepolders.
Het betrof schorren in de Passageule die ten westen van de in 1788 aangelegde Bakkersdam nu in een doodlopende, verlandende geul veranderd was. In 1807 vond bedijking plaats in opdracht van generaal Dominique Vandamme, zie ook: Austerlitzpolder. Zo ontstond een polder van 329 ha, welke vernoemd werd naar Vandamme's echtgenote, Sophia 't Kindt.
Auteur: Wikipedia
Gemeente

Elmare Catharinahoeve
Op dit Zeeuwse landgoed is een gemengd boerenbedrijf gevestigd. Het gebruik van het landgoed is gericht om op duurzame wijze om te gaan met mens, dier en natuur en de zorg om het landgoed te bewaren voor de komende generaties. Er worden diverse landbouwproducten geteeld, er zijn weilanden voor schapen en paarden en er wordt fruit geteeld. De graspaden en de weilanden zijn omzoomd met bomen en struiken. Het hout dat daar vanaf komt wordt gebruikt voor een hout gestookte centrale verwarming, die de gebouwen van warmte te voorzien. Een zonneboiler zorgt voor warm water en zonnepanelen en een paar kleine windturbines voor een groot deel van de elektriciteit. Er staan ca. 1,5 ha druivenstokken en fruitbomen in twee hoogstam boomgaarden en overige op het terrein aangeplante vruchtbomen. De druiven worden tot wijn gemaakt: rode, witte en rosé wijn. Van de druiven wordt naar eigen recept ook een port-achtige drank gemaakt. Van een deel van de druiven wordt ook druivensap geperst en ook van de appels en peren wordt sap geperst. De sappen worden gepasteuriseerd zonder toevoegingen (ook geen suiker). Daarnaast wordt er van de diverse vruchten jams en chutneys gemaakt, maar ook stoofpeertjes en appelmoes. Naast de portdrank wordt van de noten (er staan ca. 70 walnotenbomen op Landgoed De Catharinahoeve) een walnotenolie geperst. In de vele beplantingen op het landgoed staan ook sleedoorn en rozenbottels en in de moestuinen frambozen en aardbeien. Dit alles wordt in de jams en de chutneys verwerkt.
Alle ingrediënten van de boerderijproducten hebben hun basis op de boerderij en worden met zo weinig mogelijk toevoegingen gemaakt. Een goed lopend product is ook Lientjes mosterd. Dit wordt handmatig door de medewerkers van zorginstelling Juutsom gemaakt. De mosterdzaadjes zijn niet van eigen bodem.
Auteur: Lokaal Lekkers fietsroutes
Landgoed

2. Kompolder
Kompolder
Deze landaanwinning (1804) werd hoofdzakelijk gebruikt als weiland en als spuikom om de haven op diepte te houden. Later zijn in deze bedijking de rooms-katholieke kerk (1856) gebouwd, de sportvelden (1958) en ten slotte de I.C. van der Lindestraat (1968) aangelegd.
Auteur: Gemeente Terneuzen
Polder

1. Startpunt Ontdek de polders van Biervliet
Welkom bij het startpunt van de Polderroute. U fietst straks door oude en jonge polders en geniet van de prachtige vergezichten over het uitgestrekte land. U kunt kiezen uit twee routes: de Noordelijke (26 km) of de Zuiderlijke(20 km). Na uw keuze start u de route via de Havenstraat, na 800 meter gaat u links voor de noordeldijke en rechts voor de zuiderlijke route, en volgt u de wegen over, en soms onder, de dijken. Bij de polderborden die u onderweg tegenkomt kunt u via de QR-codes de nodige informatie ophalen.
We wensen u een schitterende tocht.
Door stormvloeden kwam het middeleeuwse Biervliet omstreeks 1400 op een eiland in de Braakman te liggen. Slechts twee polders bleven gespaard: de Kleine en de Groote Zoutepolder. In de loop van de eeuwen kwam Biervliet door zeekleiafzettingen verder van de zee te liggen. Omstreeks 1700 werd Biervliet weer met het vaste land verbonden.
Auteur: Gemeente Terneuzen
Route start

Molen "De Witte Juffer" IJzendijke
Vroeger had IJzendijke drie molens. Enkel De Witte Juffer is overgebleven. De oude stellingmolen met Vlaamse kap was oorspronkelijk een grondzeiler. De molen is in 1841 gebouwd en tijdens de Tweede Wereldoorlog verwoest. De restauratie in 1965 bracht de hoge ronde stenen bovenkruier weer in zijn oorspronkelijke staat. 's Avonds is de molen prachtig verlicht.
Meer info: De Witte Juffer
Auteur: Gastvrij Zeeuws-Vlaanderen
Windmolen (Oud)

Sophiapolder
De Sophiapolder is een waar vogelparadijs. Duizenden vogels komen naar dit gebied. Broedvogels die hier ieder jaar terugkeren zijn onder andere de kokmeeuw, zwartkopmeeuw, kluut, kleine plevier, grutto en geoorde fuut. Maar niet alleen vogels floreren in het gebied. De Sophiapolder telt meer dan 200 plantensoorten. Het barst hier van de biodiversiteit. De Sophiapolder is niet vrij toegankelijk. Maar het is prachtig te overzien vanaf de Isabelladijk. Tegenover de belangrijkste vogeleilanden is een uitkijkvlonder gemaakt om het te overzien.
Auteur: Gastvrij Zeeuws-Vlaanderen
Natuurgebied

Oorlogsmonument Spuikom
In 2009 werd door de dorpsraad een gedenkmuur met drie tegels opgericht.De tegels vermelden de namen van de slachtoffers die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Hoofdplaat gevallen zijn. Het monument is het startpunt van de Bevrijdingsmars Hoofdplaat - Knokke, die ieder jaar begin november gehouden wordt. Deze drukbezochte mars is 33 km lang.
Bij het monument staat ook een klokkentoren die speciaal ontworpen werd bij het wegvallen de kerkklokken. De klok luidt nu bij feestelijke of nationale herdenkingsdagen, overlijdens en bruiloften.
Tevens vind je hier ook het kunstwerk "Vreemde Vogel" van J. Boekhout.
Auteur: Gastvrij Zeeuws-Vlaanderen
Monument

De Westerscheldedijk
In 1778, het jaar van de inpoldering van de Hoofdplaatpolder, lag de dijk en het toenmalige haventje een stuk noordelijker, eigenlijk in de Westerschelde. Diverse dijkdoorbraken zorgden ervoor dat de polder binnen 25 tot 30 jaar een flink deel van haar oppervlakte verloor. Hoofdplaat werd een dorp achter de dijk, dat nauwe verbonden was met het haventje. Het haventje zelf ging verloren bij de aanleg van de Westerscheldedijk begin jaren '70 van de vorige eeuw. De strekdam en de steiger "Tèntenolle" (het einde van de nolle) herinneren er aan. De informatieborden vertellen over de Hoofdplaatpolder en de Westerschelde. Door de verrekijker zie je soms zeehondjes op de "Plate" (grote zandbank).

't Klooster
De geschiedenis van 't Klooster kent een ware gedaanteverwisseling. Het begon als een nonnenklooster; een plek van afzondering, meditatie en inspiratie, dienstbaarheid, hard werken en veelvuldig kerken. Er werden naailessen gegeven, diende als basis van de wijkverpleging en er was een moestuin met boomgaard waar je de nonnen aan het werk zag. Later werd het klooster gebruikt als kleuterschool, de schooltandarts huisde er en nog later ging het van vetsmelterij tot kunstgalerie. Momenteel is het in handen van particulieren die het klooster in ere zullen houden.
Klooster

't Turpbos
Dit bos werd in 1995 aangelegd in het kader van een herwaardering van de dorpskern. Men wou het dorp voorzien van een gebied waarin kan gewandeld worden. Het Turpbos is geen gesloten bos maar kenmerkt zich door openheid en afwisseling: een schapenwei, notelaars, waterputten, een mooi uitzicht op de polderlandschap en een variëteit aan zeldzame planten.
Bos

Elmare fruit -en wijngaard
De Elmare wijn- en fruitgaarden bevinden zich op het landgoed De Catharinahoeve. Deze vroegere boerenhoeve is ooit gesticht door de monniken van de abdijen in Gent op een oever van een zijarm van de Honte of Westerschelde. Op de kalkrijke oevergronden van deze vroegere Scheldedelta worden nu diverse druiven- en fruitrassen verbouwd, waarvan wijnen en sappen gemaakt worden die het predicaat 'excellent' verdienen.
Je kunt op het landgoed terecht voor een wandeling, picknick of een rondleiding. Tijdens de rondleiding krijg je meer te horen over het unieke verhaal van de hoeve en waarom het Zeeuws-Vlaamse land bij uitstek geschikt is om druiven te verbouwen. De wijnen op dit landgoed worden geproduceerd onder de naam Elmare (vroegere naam van de zeearm).
Op het landgoed is ook  Zorginstelling Juutsom gevestigd met als doel een goed tehuis bieden en/of een zinvolle dagbesteding met professionele begeleiding aan kinderen en (jong-) volwassenen met een verstandelijke beperking en/of gedragsstoornis. De deelnemers werken mee op de boerderij en helpen bij het verwerken van de vruchten.
De rode en rosé Elmare wijnen worden gemaakt van 2 soorten druiven: Rondo en Regent. Deze kunnen goed tegen ons klimaat en er worden diverse wijnen van gemaakt.
Naast wijn- en fruitgaarden vind je er ook allerlei dieren waaronder schapen en paarden. Rondom het terrein zijn wandelpaden annex ruiterpaden aangelegd. De paden zijn omzoomd met verschillende struiken; de bessen van deze struiken worden verwerkt in jam. Van de walnotenbomen die je op het terrein vindt wordt een heerlijke walnotenolie geperst.
Bezoekmogelijkheden: zie voor actuele informatie www.elmare.eu.
Voor contact : info@elmare.eu of telefonisch op +31 (0)85-1303260.
Wijngaard

Standbeeld van Willem Beukelszoon
Op de Markt staat het standbeeld van Willem Beukelszoon. Lange tijd werd beweerd dat hij in de dertiende eeuw het haringkaken uitvond. Een speciale techniek om de ingewanden uit vers gevangen vis te halen, zodat deze – in het zout gelegd – langer houdbaar bleef. Dat kwam goed van pas op de vissersschepen. die lange tijd van huis waren. Later bleek dat hij die techniek niet zelf heeft uitgevonden, maar wel naar Nederland heeft gehaald en aan boord heeft geïntroduceerd aan boord.
Auteur: Gemeente Terneuzen
Standbeeld

RR26 bike60
Van Kerkplein, 9981 Sint-Margriete, België
Naar Kerkplein, 9981 Sint-Margriete, België
Routering Racefiets - mooiste